Monika Kostera

Dominika Kieruzel i Monika Kostera prowadzą dialog o sztuce przedstawiającej niebo i kosmos, ukazując jej rezonansowy wpływ na ludzką wrażliwość, odczuwanie przestrzeni oraz relację z naturą.

Rozmowa artystki Dominiki Kieruzel i naukowczyni społecznej Moniki Kostery to głęboka refleksja nad relacją sztuki, przyrody oraz człowieka w przestrzeni współczesnego miasta.

Kolejny dwugłos: Monika Kostera i Dominika Kieruzel o tym, czego o budowaniu wspólnoty uczą nas góry. O architekturze pychy i „uczciwej cegle” w świecie sztuki i natur. A także o tym, że sztuka to nie tylko estetyka, to nowak energia.

Dominika Kieruzel i Monika Kostera prowadzą fascynujący dialog o słońcu, śledząc jego obecność w rewolucyjnych odkryciach naukowych, wielkich dziełach malarskich oraz intymnych, codziennych rytuałach. Od geometrycznej prostoty wykresów Kopernika po żarliwe barwy Van Gogha, autorki odkrywają słońce jako źródło rezonansu, które łączy chłodną astronomię z najgłębszą ludzką pasją i miłością.

Czy morze może nas nauczyć nowej relacji ze światem? Zanurz się w fascynującej rozmowie o sztuce, żywiole i duchowości, która w szumie fal odnajduje klucz do zrozumienia współczesnego kryzysu ekologicznego.

Jak co miesiąc dwie wspaniałe rozmówczynie w cyklu Dwugłosu… Tym razem Jaskinia

Rozmowa artystki Dominiki Kieruzel i socjolożki Moniki Kostery o kwiatach jako nośnikach sensu, rezonansu i duchowego doświadczenia.

Monika: Dominiko, jesteś artystką, a ja naukowczynią społeczną – porozmawiajmy o sztuce I przyrodzie. Nie w sensie teorii czy historii sztuki przedstawiającej naturę, ale o stanie świadomości, komunikowanym przez naturę wyobrażaną przez sztukę. Socjolog Hartmut Rosa pisze o rezonansie, czyli o szczególnej właściwości relacji człowieka ze światem. Jest to niejednoznaczny, nieliniowy sposób tworzenia więzi między […]

Zapraszamy do rozmowy o sztuce i przyrodzie. Nie w sensie teorii czy historii sztuki przedstawiającej naturę, ale o stanie świadomości, komunikowanym przez naturę wyobrażaną przez sztukę.

To był jeden z gorszych pomysłów w dziejach chrononautyki naukowej. Para doktorantów Bulwieć i Ciećwierz przekonała swoich mentorów do pozytywnego zaopiniowania ich podróży we wschodnioeuropejskie knieje.

Siedząc w pociągu raczej zamykam się w swoim świecie – nie usypiam, ale po prostu odcinam się na życzenie, niezależnie do tego czy sama czy z kimś, a już na pewno, kiedy jadę z gwarancją miejsca. A Ty czym się zajmujesz jadąc pociągiem?

Mikroinnowacje sznurówkowe rozpaliły umysły akademii i już niedługo po pozytywnym przyjęciu wniosku Persefona i Tor znaleźli się w Paryżu po burzliwym czasie Komuny, w poszukiwaniu romantycznych poetów.