Monika Kostera

Nie lubię podróży. Uwielbiam wędrówki. A Ty? Jaką jesteś wędrowczynią?
Monika Kostera i Julia Witeńska: Dwugłos o wędrowaniu.

Co roku, kiedy spotykam pierwsze jerzyki macham do nich obiema rękami i pokrzykuję: „dzień dobry! witajcie!” A one odmachują skrzydełkami i odpowiadają. Czy Ty też masz swoje ulubione ptaki?

Uwielbiam te pierwsze godziny, gdy świat powoli budzi się do życia. Pierwsza kawa, ludzie przemykający w milczeniu i zamyśleniu, poranny chłód i ciepłe promienie słońca.
Dwugłos o przyrodzie i miłości
Monika Kostera i Joanna Średnicka

Kiedyś naukowcy tylko marzyli o obejrzeniu na żywo spektakularnego wydarzenia sprzed tysiącleci, o którym czytali w e–książkach. Odcinek 8.
Poprzedni odcinek: Wersal, czyli sztuki, sztuczki i fortele

Kwiaty są w moim świecie czymś szczególnym, kontemplacyjnym i rytualnym jednocześnie, radością z powrotów i obecności. A Ty, czy też kochasz kwiaty?
Dwugłos o przyrodzie i miłości
Monika Kostera i Joanna Średnicka

Odcinek 7. Poprzedni odcinek: Strajk w kraju farona Po wielu odważnych projektach badawczych poszukujących korzeni nowoczesnych rozwiązań systemowych w przeszłości – a właściwie w różnych jej warstwach, etnografia przeszłości zaczęła się interesować nie mniej zagadkowymi momentami rozwoju społeczeństw, gdy niedemokratyczny ustrój tworzył warunki dla rozwoju kultury i nauki. Jednym ze szczególnie frapujących współczesną naukę okresem […]

Morze jest potężniejsze niż nasze ludzkie statki i aspiracje. Dobrze pokazuje to opowieść o Odyseuszu, który z powodu klątwy z Posejdona i przez to nie może wrócić do domu.

W przyszłości wynaleziono chronoport, czyli podróże w czasie i korzystają z tego badaczki i badacze. Głównie doktoranci, bo to badania wymagające szczególnej odwagi.

W przyszłości wynaleziono chronoport, czyli podróże w czasie i korzystają z tego badaczki i badacze. Głównie doktoranci, bo to badania wymagające szczególnej odwagi.

Bardzo lubię te nasze rozmowy, przypominają mi ile jest w świecie rzeczy do kochania. O grzybach bym pewnie w pierwszym odruchu nie pomyślała, ale wystarczy odrobina wysiłku i już umysł szaleje w morzu grzybowych skojarzeń i wspomnień

Nauczeni niełatwym doświadczeniem Luby, która o mało się nie udusiła w gorsecie w wiktoriańskim Londynie, zaczęliśmy być ostrożni. Nawet nie myśleliśmy o tym, by kolejna z nas, Smysława, startowała w etnograficzną podróż do Watykanu sprzed ponad tysiąca lat w kobiecych ciuszkach z tamtych czasów.

Przez ostatnie trzydzieści lat używaliśmy zarządzania strategicznego do rozboju. Udało się. Teraz użyjmy do odnowy, odbudowy i zielonej przyszłości.