Główny nurt debaty o zmianach klimatu skrupulatnie omija ekonomiczne przyczyny globalnego ocieplenia, w tym związek między akumulacją węgla w atmosferze a akumulacją kapitału. Nie widzi także klimatu z perspektywy ludzi.
Na to, co nazywamy „klimatem”, składa się wielość (uklasowionych, urasowionych i upłciowionych) relacji między ludźmi a powietrzem, coraz szerzej i gęściej zapośredniczanych przez relacje kapitału. Feministyczna krytyka międzynarodowej polityki klimatycznej i zarys alternatywy.
W związku z tym, że podstawą życia ludzi jest w ostateczności przyroda (powietrze, woda i ziemia oraz cała biosfera), dobra wspólne są formą relacji między ludźmi a przyrodą. Od tego, jak wykorzystujemy i dystrybuujemy zasoby naturalne, zależy reprodukcja życia codziennego jak i przyszłość naszej planety i nas wszystkich.
W listopadzie w Warszawie odbył się szczyt klimatyczny COP19. Jego obrady toczyły się na Stadionie Narodowym. Czy wybór miejsca dobrze koresponduje z przesłaniem szczytu – „I care”?
Wychodzimy ze szczytu trucicieli – Polluter Talk, We WALK! Pod tym hasłem ekologiczne, młodzieżowe, kobiece, społeczno-rozwojowe organizacje pozarządowe i związki zawodowe właśnie wychodzą ze Stadionu Narodowego, gdzie trwają obrady COP19.
Neoliberalny system ochrony zdrowia nie dostrzega choroby, jeśli nie zostanie ona ujęta w ramy finansowe. Nowoczesna wiedza medyczna została podporządkowana dyscyplinom finansowym. Władzę decydowania o życiu i śmierci odebrano lekarzom i oddano w ręce menedżerów.
W ubiegłym roku Karta Nauczyciela obchodziła swoje 30 urodziny. Jak zauważa Iza Desperak, de facto jest to Karta Nauczycielki: 77% osób zatrudnionych w edukacji to kobiety.
„Wychodzimy na zero”, mówi pani Pustoła, która od 30 lat wraz z mężem prowadzi gospodarstwo pod Piasecznem, w Mazowieckiem. Gospodarstwo ma 6 hektarów, 3 krowy, praca od rana do późnego wieczora. Krowy doi mąż.
Od 23 lat w każdą środę Yvonne przyjeżdża na rynek biodynamicznych produktów w Hadze, pod parlamentem, a w każdą sobotę jest na Noordemaarkt w Amsterdamie, gdzie ekorynek powstał dwa lata wcześniej. W lipcowe popołudnie 2012 r., kiedy rozmawiamy, na straganie oprócz Yvonne produkty sprzedają trzy osoby.
Neoliberalne fantazmaty „rozwoju” Polski do 2030 r. – kosztem kobiet, podstaw egzystencji na wsi, przyrody i suwerenności żywnościowej.
Obecnie co najmniej 40% wszystkich kobiet mieszka na wsi. W polskim dyskursie publicznym, a także w dyskursie feministycznym kobiety wiejskie nie mają swojego głosu. A jeśli się je dostrzega, to tylko przez neoliberalne okulary przedsiębiorczości i z pominięciem warunków życia na wsi i z wykluczeniem kobiet, które żyją w ubóstwie.
Inwestycje w efektywność energetyczną i w rozwój alternatywnych źródeł energii (energia solarna, biomasa, wiatr), a na okres przejściowy – nowych technologii przetwarzania węgla, stwarzają realne, trwałe, tańsze i bezpieczne możliwości zaspokojenia potrzeb energetycznych gospodarstw domowych, rolników i przedsiębiorstw.
Dziczyzna uchodzi za zdrową i naturalną, ale badania pokazują: mięso dzików może zawierać metale ciężkie, których system kontroli żywności nie wykrywa.
Rozmowa Moniki Kostery i Dominiki Kieruzel prowadzi przez doświadczenie rezonansu między człowiekiem a naturą: od malarstwa sztormów i intymnych rytuałów obcowania z morzem, po współczesne praktyki artystyczne, które zapisują oddech wody i ruch materii. To opowieść o sztuce jako przestrzeni transformacji, o oceanie jako pamięci naszego pochodzenia i o uważności, która może stać się początkiem ekologicznej odpowiedzialności.
Po trzech miesiącach pełnego działania system kaucyjny pokazuje swoją skuteczność – już 520 milionów opakowań wróciło do obiegu, a Polacy coraz chętniej oddają butelki i puszki przy okazji codziennych zakupów. Dane potwierdzają rosnące tempo zwrotów i kluczową rolę zarówno kaucjomatów, jak i małych, lokalnych sklepów w budowaniu gospodarki obiegu zamkniętego.
Polska i Unia Europejska trzeci rok z rzędu ograniczają wydatki na pomoc rozwojową – wynika z najnowszych danych OECD za 2025 rok. Spadki obejmują także wsparcie dla krajów najbardziej potrzebujących, a globalnie odnotowano największe tąpnięcie ODA w historii. Jakie będą konsekwencje tych decyzji dla świata dotkniętego kryzysami i ubóstwem?