Czy Unia Europejska chce wyrzucić na bruk Polki i Polaków, delegowanych do pracy za granicą? W Parlamencie Europejskim kończą się pracę nad dyrektywą, która według jednych chroni pracowników i małe przedsiębiorstwa z państw „starej Unii”, a według drugich uderza w emigrantów zarobkowych z państw „nowej Unii”. Kto ma rację?
Możliwe, że w lutym odbędzie się na Śląsku strajk generalny. Czy związkowcy skupią się na problemach pracowników, czy na walce z unijnym pakietem klimatycznym i żądaniu JOW-ów? I czy będą w stanie przedstawić strajk jako walkę o wspólne dobro?
Propozycje Daniela Cohn-Bendita i Guya Verhofstadta to za mało, by pchnąć europejski projekt do przodu. Na dodatek grzeszą brakiem realizmu. U kogo więc powinniśmy szukać odpowiedzi na problemy kontynentu?
Dzięki środowisku „Praktyki Teoretycznej” ukazała się w języku polskim, nakładem korporacji Ha!art, trzecia i ostatnia część trylogii „Imperium”, zatytułowana „Rzecz-pospolita” („Commonwealth”). Co tym razem mają nam do zaproponowania Antonio Negri i Michael Hardt? Recenzja Łukasza Molla.
Czy miarą sukcesu polskiego sportu rzeczywiście powinna być liczba medali przywieziona przez naszych olimpijczyków i olimpijki z odbywających się co cztery lata igrzysk?
Hasło „reforma KRUS” pełni dziś podobną rolę, jaką co najmniej do końca lat 90. pełniła „prywatyzacja”. Tak jak wówczas prywatyzacja była postrzegana przez znaczną większość sceny politycznej jako proces dobry sam w sobie, przybliżający Polskę do Zachodu, tak teraz jako konieczność traktowana jest reforma KRUS. Czy rzeczywiście jest niezbędna? A jeśli tak, to jaki powinien być jej kierunek?
Czy Zielony Nowy Ład faktycznie działa na rzecz zrównoważonego rozwoju? A może rosnące wpływy zielonej ekonomii w ośrodkach władzy dowodzą, że zielone technologie stanowią przede wszystkim okazję do ubicia interesu? I jaka mogłaby być alternatywa dla zielonej gospodarki?
Czy kryzys oznacza odłożenie na później marzeń o stworzeniu w Europie milionów zielonych miejsc pracy na później? A może jest wręcz przeciwnie? Może nie tylko nie jest za późno na zielony wzrost, ale jest on jedyną prawdziwą alternatywą dla społecznie nieakceptowanej i nieskutecznej polityki oszczędności? Trzecia, ostatnia część relacji Łukasza Molla z rady EPZ w Kopenhadze.
„Europejski model społeczny się skończył” – twierdzi szef Europejskiego Banku Centralnego Mario Draghi. Ale czy naprawdę państwo opiekuńcze jest nie do obrony w erze zglobalizowanego kapitalizmu? Jaką rolę w przeciwdziałaniu wykluczeniu społecznemu może odegrać zielona gospodarka? Czy duński model flexicurity można zastosować w całej Europie? Druga część relacji Łukasza Molla z rady EPZ w Kopenhadze.
Polityka cięć, zagrażająca europejskiemu modelowi społecznemu, powoduje gwałtowne protesty społeczne w wielu krajach. Także podczas spotkania europejskich rodziny Zielonych w stolicy Danii wzbudzała liczne kontrowersje. Pierwsza część relacji Łukasza Molla z rady EPZ w Kopenhadze.
Mówi się, że w Polsce mamy dziś 40 milionów selekcjonerów. Ochoczo wypowiadamy się o piłce nożnej zwłaszcza po klęsce polskiego futbolu, jaką jest ostatnie miejsce w grupie na Euro 2012. Zamiast rozwodzić się nad tym, kto co zawalił na boisku, jakie błędy popełnił selekcjoner i dlaczego należy jeb** PZPN, lepiej na kondycję polskiego futbolu spojrzeć przez pryzmat modelu rozwojowego à la „Polska 2030”.
Pozwoliliśmy rządowi sprzedać Euro 2012 jako projekt w interesie nas wszystkich. Podczas gdy my woleliśmy zajmować się sobą. Dziś społeczeństwo przeżywa Euro 2012, podczas gdy ci z nas, których ta impreza drażni lub nie interesuje, stoją na uboczu.
Po trzech miesiącach pełnego działania system kaucyjny pokazuje swoją skuteczność – już 520 milionów opakowań wróciło do obiegu, a Polacy coraz chętniej oddają butelki i puszki przy okazji codziennych zakupów. Dane potwierdzają rosnące tempo zwrotów i kluczową rolę zarówno kaucjomatów, jak i małych, lokalnych sklepów w budowaniu gospodarki obiegu zamkniętego.
Polska i Unia Europejska trzeci rok z rzędu ograniczają wydatki na pomoc rozwojową – wynika z najnowszych danych OECD za 2025 rok. Spadki obejmują także wsparcie dla krajów najbardziej potrzebujących, a globalnie odnotowano największe tąpnięcie ODA w historii. Jakie będą konsekwencje tych decyzji dla świata dotkniętego kryzysami i ubóstwem?
Rozmowa Moniki Kostery i Dominiki Kieruzel prowadzi przez doświadczenie rezonansu między człowiekiem a naturą: od malarstwa sztormów i intymnych rytuałów obcowania z morzem, po współczesne praktyki artystyczne, które zapisują oddech wody i ruch materii. To opowieść o sztuce jako przestrzeni transformacji, o oceanie jako pamięci naszego pochodzenia i o uważności, która może stać się początkiem ekologicznej odpowiedzialności.
