Równość

Europa mierzy się z rosnącym poziomem nierówności. Wiele krajów południa Europy stoi w obliczu katastrofy humanitarnej. Kryzys zadłużenia zaostrzył się wskutek polityki zaciskania pasa. Potrzebujemy zmiany kierunku prowadzonej przez Unię Europejską polityki – mówi Fintan Farrell, dyrektor Europejskiej Sieci Przeciwdziałania Ubóstwu w rozmowie z „Green European Journal”.

My, młodzi Europejczycy i Europejki, musimy odzyskać Europę. Sprzeciwiamy się demontażowi praw socjalnych i pracowniczych. To nieprawda, że „nie ma planu B”. Przyłączcie się do nas!

Zjednoczone Królestwo było liderem wśród państw członkowskich Unii Europejskiej, jeśli chodzi o promowanie równości szans – niektóre regiony kraju przyjmowały stosowne prawodawstwo już w 1998 r. W praktyce okazuje się jednak, że jego wpływ na grupy, które ma chronić, jest niejednoznaczny i może ograniczać się tylko do bycia kolejną administracyjną „wskazówką” dla rządzących.

W dzisiejszym świecie bardzo łatwo popaść w długi. We Francji od ponad 20 lat funkcjonują komisje ds. nadmiernego zadłużenia. Jak działają i czy przynoszą rezultaty?

Na Paraolimpiadzie w Londynie polscy sportowcy zdobyli łącznie 36 medali, w tym 14 złotych. O sukcesach i problemach polskiego sportu osób niepełnosprawnych mówi Marcin Ryszka ze stowarzyszenia „Nie Widzę Przeszkód”.

Nierówność była jednym z czynników, które wprawiły w ruch prowadzącą w dół spiralę, zakończoną globalnym kryzysem finansowym. Obecnie została ostatecznie uznana za kluczowy problem. Skuteczne działanie w celu jej zmniejszenia może nam pomóc nie tylko w poradzeniu sobie z kryzysem, lecz również w przejściu do bardziej zrównoważonego społeczeństwa.

Dlaczego Zieloni muszą na nowo odkryć i przemyśleć ideał równości w kontekście kryzysu ekologicznego i gospodarczego? I jakie wyzwania się z tym wiążą?

W październiku 2012 r. odbyła się w Warszawie międzynarodowa konferencja „Wszyscy jesteśmy pacjentami”, zorganizowana przez Ogólnopolski Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych. Tematem były przemiany ochrony zdrowia w różnych krajach Europy, oglądane z punktu widzenia zarówno jej pracowników, jak i pacjentów.

Komercjalizacja edukacji wyższej sprowadza wybory edukacyjne studentów do jednego wymiaru – ekonomicznego. Czy nie za wiele się uczę? Czy udźwignę kolejny rok studiów? Czy to etyczne uczyć się, skoro prowadzi to do zadłużenia, którego być może nie będę w stanie spłacić?