Krzysztof Nawratek

Z Krzysztofem Nawratkiem, autorem książki Dziury w całym: wstęp do miejskich rewolucji, rozmawia Paweł Krzaczkowski.

Miejska reindustrializacja może być projektem postępowym i emancypacyjnym – ale wcale nie musi. Wybór zależy od nas.

Jestem sceptyczny wobec polityki budowanej na narracjach tożsamościowych. Bardziej przekonuje mnie myślenie i polityka oparta na praktyce wspólnego życia – o problemach ze śląskością i polskością pisze Krzysztof Nawratek.

A może to niemal cała polska klasa polityczna nadaje się do wymiany? – z okazji 1 Maja przypominamy niedawny felieton Krzysztofa Nawratka.

W szkole architektury na Uniwersytecie w Plymouth, gdzie pracuję, widać zmianę w tym, co i jak studenci projektują. Moi studenci mierzą się z ideami takimi jak reindustrializacja czy uprawa żywności w miastach. Rozmawiamy o recyklingu, o odpadach, o brudzie, o tym, że nie wstydzimy się przemysłu w mieście, bo nie wstydzimy się pokazać pracy, znoju i technologii.

Być może nie jesteśmy jeszcze w momencie miast poprzemysłowych. Może jeszcze jest szansa, żeby wymyślić taką drogę, która ominie pułapki, w jakie wpadły miasta na Zachodzie Europy.

Czy warto dziś snuć utopijne wizje „miasta idealnego”? Co sprawia, że miasto jest fajne, lub wręcz przeciwnie – nieznośne do życia? Jakie jest dziś znaczenie wspólnoty miejskiej? Czy zróżnicowanie miasta jest wartością, czy zagrożeniem? Rozmawiają: MAGDALENA MOSIEWICZ, KRZYSZTOF NAWRATEK i WOJCIECH KŁOSOWSKI.