Publikacje

Pewnego wieczoru do studentów i studentek Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach dotarła błaha – zdawałoby się – wieść: „Panu Tomkowi nie przedłużyli umowy”. To był grom z jasnego nieba.

Holenderska organizacja De Smaak te Pakken stara się dokonać przełomu w budowie nowego, lepszego stosunku ludzi do odżywiania. Klucz do sukcesu to wczesna edukacja. Erica Meijers z „Green European Journal” dopytuje o szczegóły inicjatorkę programu, Esther Boukema.

Moim celem nie było dziennikarskie śledztwo i wskazanie palcem tej czy innej firmy, ale raczej skupienie się na przykładzie pracy, niezbędnej w rozwoju usług, „gospodarki opartej na wiedzy” czy rosnącej indywidualizacji gustów i mód.

W czasach słusznie minionych teatr był polityczny. Mimo iż na scenie królowała głównie klasyka, widzowie z zapartym tchem śledzili przedstawienie, w każdym słowie czy geście dopatrując się aluzji wymierzonych we władze. Teatr był ostoją niezależności. W dzisiejszych czasach polityka (ta prawdziwa) coraz rzadziej pojawia się na teatralnej scenie, za to chętnie gości za kulisami.

Teatr Studio w Warszawie wystawia spektakl przenoszący nas do autentycznych sytuacji ludzi, którzy ucierpieli w skutek katastrofy atomowego reaktora. W kołchozowej komunie na radioaktywnie przeklętej ziemi spotykają się młodzi i starzy, umierający i naukowiec, okaleczone matki i partyjni dygnitarze. Próbują zrozumieć i opowiedzieć po ludzku, co, jak i dlaczego im się przydarzyło.

„Kochamy się, ale stajemy się coraz bardziej spięci”. Jak strach przed bezrobociem wkracza do sypialni.

Lara Croft, jedna z najpopularniejszych ikon cyfrowej rozrywki, jet również fascynującym przykładem kobiecej ikony w popkulturze. Krytykowana za reprezentowanie seksistowskich stereotypów i bycie żeńską wersją Indiany Jonesa, wzbudza kontrowersje, ale i uwielbienie milionów fanów na całym świecie.

Starożytni Chińczycy przypisywali Księżycowi niezwykłą moc. Wierzyli oni, że promieniowanie naszego satelity wpływa na ludzkie samopoczucie i zachowania.

Jean-Luc Mélenchon w rozmowie z Ewą Sufin-Jacquemart przekonuje, że ekosocjalizm musi mieć lokalny wymiar, a ekolodzy – dostrzec wpływ nierówności społecznych na stan środowiska.