Wojciech Kłosowski

Otaczający nas świat jest tak niedoskonały i zmierza w tak niepokojącym kierunku, że ludzkość od dawna próbowała oswoić wynikający stąd lęk tworząc w wyobraźni utopie jako drogowskazy, albo dystopie jako znaki ostrzegawcze. Czym jest utopia? To projekcja wyobrażonego świata idealnego, gdzie wszystko działa w sposób wymarzony. Termin „utopia” wymyślił Tomasz Morus, publikując w 1518 roku […]

Wojciech Kłosowski w dwuczęściowym tekście o różnorodności polskiej wsi i tym, że można na niej dobrze żyć.

Wojciech Kłosowski w dwuczęściowym tekście o różnorodności polskiej wsi i tym, że można na niej dobrze żyć.

Wiedza o tym, że rewitalizacja to coś zupełnie innego niż wykładanie placów kostką i malowanie elewacji kamienic w kolory odpustowych słodyczy, nie jest wiedzą nową. Czy w końcu będzie miała szansę się przebić?

Wszyscy wiemy, co się stało: sąd w Moskwie skazał trzy dziewczyny z punkrockowego zespołu Pussy Riot (Bunt Cipek) na dwa lata łagru za odśpiewanie w cerkwi utworu „Bogurodzico, przegoń Putina”. Za co konkretnie sąd skazał 22-letnią Nadieżdę Tołokonnikowa, 24-letnią Marię Alochinę i 29-letnią Jekatierinę Samucewicz? Za „chuligaństwo motywowane nienawiścią religijną”.

Wszyscy znamy ten dialog. Odbył się na antenie radia, którego nie będę reklamował. Ponieważ jakoś po ludzku lubiłem Kubę Wojewódzkiego z jego przewrotnymi, inteligentnymi błazeństwami, staram się zrozumieć, co się stało. Staram się więc odwalić robotę za chłopaków, bo oni, zamiast się zastanowić nad sobą, zajęci są obroną przez atak. Nie jestem idiotą, żeby liczyć na autorefleksję Figurskiego, ale liczę na autorefleksją Kuby Wojewódzkiego. Mam prawo do swojej porcji naiwnej wiary w ludzi.

„Stworzyłyśmy zupełnie nowy standard, wypracowałyśmy własną unikalną formę ekspresji obywatelskiej w oparciu o odwagę, kreatywność, skuteczność i szok. Pokazujemy, że ruch obywatelskich może wpływać na opinię publiczną.”. Tak mówią o sobie uczestniczki Ruchu Kobiecego FEMEN – jednego z najważniejszych dziś radykalnych ruchów społecznych w Europie i być może na świecie.

To sprawa budząca niesmak i jednocześnie dająca do myślenia. Litościwie pominę nazwę organizacji, bo nie chodzi tylko o ten konkretny przypadek. Rzecz ma znacznie szerszy wymiar i skłania do ogólnej refleksji, czym w istocie są nasze dobra osobiste i co może je zniweczyć a co ocalić. W tej sprawie najwidoczniej zabrakło takiej refleksji.

ART BRUT to sztuka szczera aż do brutalności, a zarazem nieskończenie delikatna w swym całkowitym obnażeniu. Jest tworzona w miejscach odosobnienia przez ludzi nieznanych środowiskom artystycznym. Nie zawdzięcza niczego szablonom artystycznym, edukacji „wpajającej wzorce” i „kształtującej kompetencję kulturalną”. To sztuka wyszarpnięta z trzewi, zaczerpnięta z głębi człowieczeństwa.

W kulturze następuje dziś fundamentalna zmiana. Model kultury opartej na podziale na twórców i odbiorców odchodzi w przeszłość. Jego miejsce zajmuje nowy model: kultury zapraszającej do uczestnictwa.

Przez media przetoczyła się niedawno fala komentarzy o wypadku w Museum am Ostwall w Dortmundzie, gdzie sprzątaczka „bezpowrotnie zniszczyła” najdroższe dzieło w muzealnej kolekcji: instalację słynnego niemieckiego artysty-prowokatora, Martina Kippenbergera, pt. „Gdy zaczyna kapać z sufitu”.

„Wczoraj odbył się mecz Polska-Niemcy. Wynik meczu to: ogółem cztery strzelone bramki”. Czy Państwo byliby zadowoleni z takiej relacji z meczu? Ja nie. Ja bym chciał wiedzieć, ile z tych bramek strzelili Niemcy, a ile Polacy. Dopiero taka informacja to dla mnie wynik meczu.