Rząd Donalda Tuska buduje w Polsce społeczeństwo obywatelskie. Niechcący.

Przyszłość gospodarki będzie zielona – to pewne. Ale czy to znaczy, że możemy już spać spokojnie? Zielona modernizacja oznacza nie tylko nowe szanse, lecz także zagrożenia.

Polska ma podobno wątłe społeczeństwo obywatelskie. I oto nagle, w sposób naturalny, wokół oporu wobec narzucanych inwestycji, aktywizuje się ono całkiem sprawnie. Tacy ludzie to nie ekipa, broniąca egoistycznie swojego kawałka terenu, ale świadomi obywatele.

W sobotę 21 kwietnia w Centrum Konferencyjnym Zielna odbyła się zorganizowana przez Fundację Trans-Fuzja i Fundację im. Heinricha Bölla konferencja „Płeć pod kontrolą? Sytuacja osób transpłciowych w Polsce i na świecie”. Panelistki i paneliści dyskutowali o sytuacji w Polsce i Europie, zastanawiając się nad tym, jak powinno wyglądać prawodawstwo, które nie dyskryminowałoby tej grupy społecznej.

Do metod używanych w walce z nieudokumentowaną imigracją należy rygorystyczna polityka wizowa, przeniesienie kontroli migracyjnej do krajów emigracji lub tranzytu oraz internowanie. Ofiarą tych praktyk coraz częściej padają dzieci.

W marcu pisałem, że o kolei usłyszymy z mediów dopiero w wakacje. Myliłem się. Zderzenie pociągów w Warszawie i wypadek w Ostrowie Wielkopolskim przyciągnęły uwagę dziennikarzy. I niestety znów, jak w przypadku marcowej tragedii pod Szczekocinami, brak poważniejszego namysłu nad przyczynami tych zdarzeń.

Ewa Hołuszko o mniejszościach narodowych z numeru „Zielonych Wiadomości” wydanego w lipcu 2010 r.

Po katastrofie nuklearnej w Fukushimie w 2011 r. rząd Angeli Merkel zamknął ok. 40% niemieckich bloków atomowych i powrócił do pierwotnego programu stopniowego odchodzenia od energii nuklearnej, przedstawionego przez czerwono-zielony rząd Gerharda Schroedera. Po upływie roku można zobaczyć, jakie są skutki krótkoterminowe i jakie prawdopodobnie będą skutki długoterminowe tej decyzji.

To sprawa budząca niesmak i jednocześnie dająca do myślenia. Litościwie pominę nazwę organizacji, bo nie chodzi tylko o ten konkretny przypadek. Rzecz ma znacznie szerszy wymiar i skłania do ogólnej refleksji, czym w istocie są nasze dobra osobiste i co może je zniweczyć a co ocalić. W tej sprawie najwidoczniej zabrakło takiej refleksji.