Premier przemawia…

Dawne słowiańskie obrzędy zaduszne nie zostawiały po sobie ani grama śmieci: popiół z ognisk użyźniał glebę jako nawóz mineralny, a pozostawione na mogiłach ziarna, bób i chleb włączały się w zimowy łańcuch pokarmowy ptaków i drobnych ssaków. Współczesny przemysł cmentarny odwrócił ten mechanizm, zastępując dary natury ciężkimi frakcjami ropy naftowej, olejem palmowym i importowanym plastikiem o trzytygodniowym cyklu życia.

Opadłe liście zawierają do 80% składników mineralnych pobranych przez drzewo z ziemi w trakcie sezonu wegetacyjnego. Zamiast pozwolić grzybom i mikroorganizmom przekształcić tę biomasę w darmową próchnicę zatrzymującą wodę opadową, miejskie służby traktują ją jak odpad komunalny. Użycie spalinowych dmuchaw o sile huraganu zrywa strukturę gleby, zabija bezkręgowce i zamienia parki w biologiczne pustynie, generując przy tym podwójne koszty w budżetach gmin i spółdzielni.

Oburzamy się na krzywdę psa, ale los miliardów świń i krów w chowie przemysłowym pozostaje nam obojętny. Jakie procesy pozwalają nam wyłączyć empatię przed sklepową półką? O uśpionych sumieniach, mechanizmach psychologicznych i autorytetach, które zwalniają nas z myślenia i wyzwaniu, które rzucił nam wybitny zoolog i bioetyk, profesor Andrzej Elżanowski.

Wokół soi narosło więcej mitów i kontrowersji niż wokół jakiegokolwiek innego produktu w naszej diecie. Dezinformacja i strach przed „żeńskimi hormonami” roślinnymi sprawiły, że wielu mężczyzn unika jej jak ognia, jednocześnie bez mrugnięcia okiem sięgając po mleko krowie naszpikowane prawdziwymi hormonami ssaków. Nowy model oceny żywności BPI, opracowany na Uniwersytecie w Cambridge i opublikowany w 2026 roku, oficjalnie uznał tofu za bezkonkurencyjnego lidera wśród produktów białkowych.