Przedruki

Zjednoczone Królestwo było liderem wśród państw członkowskich Unii Europejskiej, jeśli chodzi o promowanie równości szans – niektóre regiony kraju przyjmowały stosowne prawodawstwo już w 1998 r. W praktyce okazuje się jednak, że jego wpływ na grupy, które ma chronić, jest niejednoznaczny i może ograniczać się tylko do bycia kolejną administracyjną „wskazówką” dla rządzących.

Elity władzy z niepokojem obserwują karierę Aleksisa Tsiprasa, przywódcy greckiej partii opozycyjnej Syriza. Lecz dla ludzi jest on prawdopodobnie największą nadzieją.

Zieloni chcą zmienić kierunek unijnej Wspólnej Polityki Rolnej (WPR) tak, by była bardziej zielona – gdyż tylko wtedy będzie ona miała przyszłość. Pilnie potrzebny jest długofalowy projekt, stojący w opozycji do wielkiego agrobiznesu. Współtworzyć powinni go ci, których najbardziej dotyczy: rolnicy.

27 lutego luksemburscy Zieloni zagłosowali przeciwko paktowi fiskalnemu i zaapelowali do premiera Junckera o niewprowadzanie go w życie. Zdaniem Zielonych poważnie zagroziłoby to programom ożywienia gospodarczego. Pakt fiskalny pogłębia nierówności społeczne, nie przyczyniając się w żaden sposób do autentycznego pogłębienia europejskiej integracji.

Co oznacza debata na temat granic wzrostu w kraju takim jak Chorwacja? W dwie dekady po odzyskaniu niepodległości w następstwie rozpadu Jugosławii Chorwacja wciąż doświadcza gospodarczych i politycznych problemów. Czy jest szansa na transformację w kierunku spadku gospodarczego? A jeśli tak, to jak miałoby to wyglądać?

Nierówność była jednym z czynników, które wprawiły w ruch prowadzącą w dół spiralę, zakończoną globalnym kryzysem finansowym. Obecnie została ostatecznie uznana za kluczowy problem. Skuteczne działanie w celu jej zmniejszenia może nam pomóc nie tylko w poradzeniu sobie z kryzysem, lecz również w przejściu do bardziej zrównoważonego społeczeństwa.

Ludzkość stoi przed niezaprzeczalnym wyzwaniem. Wzrost gospodarczy potrzebny jest do podtrzymania państwa dobrobytu, ale sam wzrost jest bardziej niż kiedykolwiek niezrównoważony. I nie do końca jest jasne, jak ten paradoks rozwiązać.

Dlaczego Zieloni muszą na nowo odkryć i przemyśleć ideał równości w kontekście kryzysu ekologicznego i gospodarczego? I jakie wyzwania się z tym wiążą?

Przez ostatnie dwie dekady Japonia była przedstawiana jako „chory człowiek” światowej gospodarki. Ale czy owe „stracone dekady” naprawdę były aż tak złe? Zmieniając punkt widzenia, możemy dostrzec w Japonii kraj przodujący w procesie transformacji w stronę postkonumpcyjnej przyszłości.