Ekonomia

To, co zakrawa na paradoks, jest w istocie koalicją między polityką zaawansowanego kapitalizmu, artykułowaną w brutalnych cięciach wydatków i odbieraniu uprawnień wymaganych przez memoranda, a konserwatywnymi ideologiami, które przekonują nas, że miejsce kobiet jest w domu, bo natura predestynuje nas do ról żon i matek.

Czy Zielony Nowy Ład faktycznie działa na rzecz zrównoważonego rozwoju? A może rosnące wpływy zielonej ekonomii w ośrodkach władzy dowodzą, że zielone technologie stanowią przede wszystkim okazję do ubicia interesu? I jaka mogłaby być alternatywa dla zielonej gospodarki?

Wraz z przeciąganiem się kryzysu gospodarczego, coraz więcej sił zaczyna kwestionować zdolność kapitalizmu do przetrwania w obecnej formie. Fińska zielona, Anne Bland, zastanawia się nad możliwościami reformy systemu ekonomicznego w kierunku większej inkluzywności oraz bardziej zrównoważonego rozwoju.

Politykę zaciskania pasa promuje się w Europie jako sposób na odzyskanie konkurencyjności i powrót na ścieżkę wzrostu gospodarczego. Jej wdrażanie w nieproporcjonalny sposób dotknęło edukację, a pod jej płaszczykiem przemyca się ideologicznie motywowaną chęć prywatyzacji tego sektora. Jakie będą długofalowe skutki takich działań?

Czy kryzys oznacza odłożenie na później marzeń o stworzeniu w Europie milionów zielonych miejsc pracy na później? A może jest wręcz przeciwnie? Może nie tylko nie jest za późno na zielony wzrost, ale jest on jedyną prawdziwą alternatywą dla społecznie nieakceptowanej i nieskutecznej polityki oszczędności? Trzecia, ostatnia część relacji Łukasza Molla z rady EPZ w Kopenhadze.

Cięcia budżetowe w Wielkiej Brytanii mają twarz kobiety. To twarz matki z dzieckiem na utrzymaniu. Matki, która jeśli jeszcze ma pracę, może ją stracić nie z własnej winy w ciągu następnych kilku lat. To praca nisko płatna, w niepełnym wymiarze godzin… Czy kobiety obrywają rykoszetem czy może jest to część szerszego planu?

„Europejski model społeczny się skończył” – twierdzi szef Europejskiego Banku Centralnego Mario Draghi. Ale czy naprawdę państwo opiekuńcze jest nie do obrony w erze zglobalizowanego kapitalizmu? Jaką rolę w przeciwdziałaniu wykluczeniu społecznemu może odegrać zielona gospodarka? Czy duński model flexicurity można zastosować w całej Europie? Druga część relacji Łukasza Molla z rady EPZ w Kopenhadze.

Problemy Hiszpanii, podobnie jak Grecji, są tylko częścią znacznie szerszego kryzysu europejskiej gospodarki.

Dzieci są jedną z grup najbardziej narażonych na życie w biedzie. Na całym świecie są zagrożone skutkami konfliktów zbrojnych, klęsk żywiołowych i ubóstwa. Również w krajach Unii Europejskiej, w tym w Polsce, mamy do czynienia z zaskakująco wysokimi wskaźnikami ubóstwa wśród dzieci.