Ekologia

„Nie ma darmowych obiadów” – jak zauważa Raj Patel, autor „Wartości niczego”, to neoliberalne powiedzenie stosuje się nie tam, gdzie się powinno. Żyjemy w świecie ograniczonych zasobów naturalnych, usilnie starając się o tym zapomnieć.

Biorąc pod uwagę, że losy ACTA wciąż ważą się w Europarlamencie, a także mając w pamięci sytuacje z ubiegłego roku związane z próbami przyjęcia ustawy o nasiennictwie, warto zastanowić się nad związkiem między ACTA a GMO, a także samym procesem patentowania technologii rolniczych.

Euro 2012 ma szansę stać się najbardziej ekologiczną imprezą w historii. Tak zachwalają ją ludzie odpowiedzialni za jej przygotowanie. Czy za tymi deklaracjami idą konkretne działania, czy jest to tylko nie do końca uczciwa promocja wizerunku?

W ciągu ostatnich 20 lat nie mieliśmy do czynienia ze zmianą paradygmatu i nadal dominują niezrównoważone modele rozwoju. Wzrost gospodarczy wciąż jest podstawowym wskaźnikiem rozwoju w oficjalnych statystykach. Monika Kalinowska z Polskiej Koalicji Social Watch w rozmowie z Bartłomiejem Kozkiem.

W czerwcu nasz kraj gości największą w Europie imprezę sportową – Euro 2012. Jest to powód do radości dla wielu kibiców, polityków oraz firm widzących okazję do zarobku, choćby na gadżetach.

W Amazonii niezbędna jest reforma rolna, wprowadzająca nowy model użytkowania ziemi i surowców. Taka reforma mogłaby oprzeć się na zrównoważonej eksploatacji zasobów naturalnych i szacunku dla tradycyjnych wspólnot i różnych form życia społecznego autochtonicznej ludności.

Trwały i zrównoważony rozwój potrzebuje oparcia w uniwersalnych zasadach. Jesteśmy przekonani, że istnieje zestaw uniwersalnych zasad i wartości, podzielanych przez większość z nas…

Istnieją różne odpady radioaktywne, mniej i bardziej uciążliwe. Największy problem stanowi zużyte paliwo z elektrowni jądrowych. Chociaż od uruchomienia pierwszej elektrowni jądrowej minęło ponad pół wieku, wciąż nie rozwiązano problemu przetwarzania lub składowania tych wysokoaktywnych odpadów promieniotwórczych.

Kolejna dyskusja nad wypracowaniem porozumienia, które ma zastąpić protokół z Kyoto, zakończyła się fiaskiem. Szanse na nowe globalne porozumienie dotyczące redukcji emisji CO2 są niewielkie. Czy należy żałować? Raczej nie. Tym, co przegrało, jest arogancka koncepcja możliwości wpływu człowieka na zmiany klimatu. Ważne, aby przy okazji nie zatracić celu, jakim jest całościowa ochrona środowiska.