W Teatrze Żydowskim trwają przygotowania do premiery najnowszej sztuki Jerzego Andrzeja Masłowskiego pt. „Pożegnania’68”. Ta z jednej strony poetycka, z drugiej – pełna dramatycznych zwrotów akcji opowieść rozgrywa się w czasie wydarzeń marcowych 1968 roku, kiedy to w wyniku nagonki antysemickiej wyemigrowało z Polski ponad 20 tys. osób pochodzenia żydowskiego.

W sierpniu Richard A. Muller, do niedawna jeden z najbardziej znanych sceptyków klimatycznych, ogłosił, że antropogeniczne ocieplenie klimatu jest faktem. Nasilenie się ekstremalnych zjawisk pogodowych w ostatnich miesiącach wskazuje, że na konieczne działania pozostaje nam coraz mniej czasu.

Zwolennicy rolnictwa przemysłowego i upraw GMO powtarzają jak zaklęcie, że rolnictwo tradycyjne nie będzie w stanie rozwiązać problemu głodu na świecie. Raport ONZ „Agro-ecology and the Right to Food” dowodzi, że jest dokładnie na odwrót.

Pokonanie trwającego kryzysu wydaje się leżeć poza możliwościami chwiejących się przywódców strefy euro.

Wszyscy wiemy, co się stało: sąd w Moskwie skazał trzy dziewczyny z punkrockowego zespołu Pussy Riot (Bunt Cipek) na dwa lata łagru za odśpiewanie w cerkwi utworu „Bogurodzico, przegoń Putina”. Za co konkretnie sąd skazał 22-letnią Nadieżdę Tołokonnikowa, 24-letnią Marię Alochinę i 29-letnią Jekatierinę Samucewicz? Za „chuligaństwo motywowane nienawiścią religijną”.

Bez przepracowania polskiego XIX w. nie ma mowy o pójściu naprzód w dziedzinie modernizacji. W dół ciągnie nas ucieczka od egalitaryzmu, jaką serwujemy sobie w kreacji narodowej kultury i obrazu samych siebie.

Chińscy lekarze naturaliści od tysięcy lat stosują metodę, która pozwala nie tylko zrzucić zbędne kilogramy, ale też uniknąć efektu jo-jo, czyli powrotu do dawnej wagi.

Zielony europoseł Keith Taylor opowiada o standardach traktowania zwierząt w Unii Europejskiej i swoich działaniach na rzecz ich poprawy.

Hasło „reforma KRUS” pełni dziś podobną rolę, jaką co najmniej do końca lat 90. pełniła „prywatyzacja”. Tak jak wówczas prywatyzacja była postrzegana przez znaczną większość sceny politycznej jako proces dobry sam w sobie, przybliżający Polskę do Zachodu, tak teraz jako konieczność traktowana jest reforma KRUS. Czy rzeczywiście jest niezbędna? A jeśli tak, to jaki powinien być jej kierunek?