„Ludzkość jęczy na wpół przygnieciona ciężarem postępu… jej przyszłość zależy od niej samej” – napisał Henri Bergson w 1932 roku. Po prawie stu latach słowa te stają się coraz bardziej aktualne. Czy potrafimy jeszcze podjąć decyzję, w którą stronę chcemy iść?
Afra Wierska rozmawia z prof. Michałem Krzykawskim, filozofem i nauczycielem akademickim z Uniwersytetu Śląskiego, o obco brzmiącej bifurkacji.
Czym jest bifurkacja w kontekście społeczno-ekonomicznym? W skrócie jest to moment historycznego rozdroża, w którym system społeczny może (lub musi?) iść w zupełnie różnych kierunkach, z większym naciskiem na lokalną sprawczość.
Punktem wyjścia rozmowy jest refleksja nad myślą francuskiego filozofa Bernarda Stieglera, który analizował wpływ technologii, ekonomii i kultury na społeczeństwo oraz proponował drogi wyjścia z cywilizacyjnego zaułka. Współczesny świat – zdominowany przez globalny kapitalizm, logikę efektywności i konsumpcji – właśnie w takim momencie się znajduje. Wskazuje na to chociażby rosnąca apatia społeczna, utrata sprawczości oraz poczucie, że – jak powiedziała Greta Thunberg – „to wszystko jest bez sensu”.
