Prawa mniejszości

Węgry stały się interesującym poligonem doświadczalnym polityki w dziedzinie integracji i migracji, zwłaszcza ze względu na imigrację osób pochodzenia węgierskiego urodzonych w innych krajach oraz migracje ludności z innych państw Unii Europejskej. Ten skomplikowany proces daje swoistą lekcję na temat wykluczenia i integracji.

Jestem sceptyczny wobec polityki budowanej na narracjach tożsamościowych. Bardziej przekonuje mnie myślenie i polityka oparta na praktyce wspólnego życia – o problemach ze śląskością i polskością pisze Krzysztof Nawratek.

Społeczność karaibska i afrykańska nad Sekwaną po dziś dzień walczy o uznanie swojego wkładu w życie kraju. Al Jazeera postanowiła przybliżyć historię tej walki.

Dopiero w drugiej połowie XX w., wraz z emancypacją innych grup społecznych, Głusi powoli zaczęli wracać do głównego nurtu społeczeństwa na własnych zasadach. Podobnie jak inne ruchy emancypacyjne, takie jak ruch kobiecy czy na rzecz równouprawnienia Afroamerykanów, Głusi coraz głośniej zaczęli domagać się uznania swoich praw.

Zjednoczone Królestwo było liderem wśród państw członkowskich Unii Europejskiej, jeśli chodzi o promowanie równości szans – niektóre regiony kraju przyjmowały stosowne prawodawstwo już w 1998 r. W praktyce okazuje się jednak, że jego wpływ na grupy, które ma chronić, jest niejednoznaczny i może ograniczać się tylko do bycia kolejną administracyjną „wskazówką” dla rządzących.

Co robi i co może zrobić państwo dla mniejszości narodowych? Ochrona przed spontaniczną presją asymilacyjną, ułatwianie integracji z polskim społeczeństwem, edukowanie większości i o kulturze mniejszości – to tylko niektóre z listy zadań.

Mimo pozornych działań szkoły czy klasy integracyjne często nie są przygotowane do przyjęcia osób niepełnosprawnych.

Wysocy urzędnicy FBI skrytykowali aparat szpiegowski nowojorskiej policji, podczas gdy ich agencja sama rutynowo narusza konstytucyjne prawa muzułmanów.

Są szkoły, w których nauczyciele rumienią się, kiedy mają wypowiedzieć słowo „pochwa” czy „penis”. Młodzież poszukuje wiedzy o seksie w internecie, pornografii i kolorowych czasopismach. Z Anką Grzywacz z Grupy Edukatorów Seksualnych „Ponton” rozmawia Bartłomiej Kozek.