Felietony

Dziś będzie o kibicach. Tak to już jest w naszym kraju, że jak nasz zawodnik odnosi jakieś znaczące sukcesy, to jego konkurenci stają się natychmiast wrogami narodowymi Polaków. Kibice z twarzami wymalowanymi w biało-czerwone barwy wojenne zwierają szeregi i jednoczą się w zbiorowym narodowym opluwaniu Niemca, Norweżki, czy Rosjanina.

Chcemy mieć dzieci. Kiedy chcemy i ile chcemy. Może dużo, a może dwójkę, a może tylko jedno albo wcale? Chcemy edukacji seksualnej i refundowanej nowoczesnej antykoncepcji. Chcemy wiedzieć. Chcemy badań prenatalnych, pełnej informacji o tym, co dzieje się w naszym wnętrzu.

Było tak, jak przewidziałem: Marcin Różalski choć przegrał swój pojedynek na KSW 18, to przecież jednak go wygrał. Wyzwanie okazało się jeszcze trudniejsze: na ringu naprzeciwko Różala stanął sam Valentijn Overeem, który ma za sobą blisko 60 zawodowych walk MMA i pokonał wcześniej samego Randy Couture’a. Byłem w Płocku i widziałem tę walkę…

25 lutego na KSW 18 w Płocku odbędzie się walka, która porusza emocje każdego kibica: z Marcinem Różalskim zmierzy się sam Jerome Le Banner, wielokrotny wicemistrz świata w K-1. Na forach słychać już glosy, że Różalski nie ma szans, że przegra sromotnie. Oświadczam spokojnie: Różal wygra. Wie o tym każdy, kto rozumie sporty walki.

Gdzie najlepiej wybudować elektrownię atomową? Jak dobrze zagospodarować odpady nuklearne? Oto kilka pożytecznych pomysłów.

Przez media przetoczyła się niedawno fala komentarzy o wypadku w Museum am Ostwall w Dortmundzie, gdzie sprzątaczka „bezpowrotnie zniszczyła” najdroższe dzieło w muzealnej kolekcji: instalację słynnego niemieckiego artysty-prowokatora, Martina Kippenbergera, pt. „Gdy zaczyna kapać z sufitu”.

„Wczoraj odbył się mecz Polska-Niemcy. Wynik meczu to: ogółem cztery strzelone bramki”. Czy Państwo byliby zadowoleni z takiej relacji z meczu? Ja nie. Ja bym chciał wiedzieć, ile z tych bramek strzelili Niemcy, a ile Polacy. Dopiero taka informacja to dla mnie wynik meczu.

Po co oglądamy widowiska sportowe? Najróżniejsze mecze, zawody i wyścigi gromadzą przed telewizorami dużo większą widownię, niż wydarzenia kulturalne czy polityczne. Więc – czemu? Wydaje się, że jest jakiś niepowtarzalny smak w śledzeniu szlachetnej rywalizacji, fair play, gry według zasad.