Lech Mergler

Udzielne księstwa burmistrzów i prezydentów, ubezwłasnowolnione rady i mieszkańcy w roli petentów. Czy tak wygląda samorządność polskich miast?

Trzecia rocznica sformalizowania aktywizmu miejskiego – Kongres Ruchów Miejskich jako związek stowarzyszeń.

Solidarność i współpraca miast to droga do zachowania i rozwijania wartości europejskiego miasta ponad neoliberalizmem i ponad sarmacko-populistyczną „dobrą zmianą”.

O rozpadzie wspólnoty, nierównościach społecznych, wykluczeniu i końcu świata, jaki znamy.

W średniowiecznej Europie miasto, prototyp współczesnego miasta europejskiego, było na tle wiejskiego otoczenia swoistą enklawą bezpieczeństwa i wolności.

Jak sugeruje tytuł, bardziej chodzi tu o odcyfrowanie znaczenia i sensu IV KRM niż o szczegółową relację o tym, jak było i co się działo. Co ten Kongres nam, ruchom miejskim, przyniósł?

Lech Mergler, autor książki „Anty-Bezradnik przestrzenny. Prawo do miasta w działaniu”, w rozmowie z Beatą Nowak.

Zapowiedź tzw. restrukturyzacji sieci szkół w Poznaniu spowodowała, że spędziłem w tygodniach przedświątecznych wiele godzin na poświęconych temu licznych spotkaniach i debatach publicznych. Dlaczego ludzie „bronią szkół” i czego właściwie „bronią”, sprzeciwiając się zmianom, które prezydenci i burmistrze pospołu z radnymi chcą im serwować?

Rządząca PO nie pokazała, że rozumie, czym jest nowoczesne, europejskie miasto, kierujące się zasadami zrównoważonego rozwoju i sprawiedliwości społecznej. Lech Mergler podsumowuje 4 lata PO w polityce miejskiej.

Dziś w sferze publicznej upowszechnia się dyskryminacja, którą można by nazwać dystrybucyjną. Chodzi o dyskryminację na tle dystrybucji dóbr. Dyskryminacja ta wiąże się z propagandą „produktywności”. Podlegają jej przede wszystkim ludzie starsi.

Niedługo przed katastrofą smoleńską „Gazeta Wyborcza” opublikowała niecodzienny tekst. W artykule Rewolucja z ludzką twarzą Marek Beylin pokazał, jak w całej Europie „władza przesuwa się od partii, rządów i parlamentów do rozmaitych grup obywateli”. Rewolucje z reguły kojarzyły się z terrorem oraz przelewem krwi. Ta, która odbywa się na naszych oczach, nie stanowi zagrożenia dla demokracji. […]