Tematy

Zwolennicy drakońskich oszczędności chętnie powołują się na przykład krajów bałtyckich. W latach 2008-2009 Łotwa, Litwa i Estonia znalazły się wśród krajów najmocniej dotkniętych przez kryzys. Ale następnie ostro odbiły się od dna. Czy to znaczy, że zaciskanie pasa pomogło im wyjść na prostą?

Jesteśmy ludźmi, którzy podzielają wartości oparte na prawach człowieka. Chcemy swobodnego przepływu osób, a nie wolnego obrotu kapitałem i towarami. Naszym celem jest współpraca i solidarność, a nie konkurencja. Jesteśmy przekonani, że suwerenność żywnościowa to także pierwszy krok ku szerszej zmianie w naszych społeczeństwach.

Czy festiwal Warszawa w Budowie jest protezą? Czy rozmawianie o problemach miasta coś zmienia? I czy jesteśmy fajnym społeczeństwem? Magdalena Mosiewicz specjalnie dla „Zielonych Wiadomości”.

Nie można już traktować Slow Foodu jako niszy czy modnego trendu. To bardzo silny i prężny ruch. Konkretna filozofia. Coraz więcej osób chce jeść zdrowe lokalne produkty, wytwarzane w tradycyjny i przyjazny naturze sposób. Coraz częściej szukamy bezpośredniego kontaktu z producentami żywności. To gwarantuje jakość i smak, których w kulturze fast food nie uświadczymy.

W szkole średniej w Polsce uczyłam przez 4 lata. Właściwie nie do końca wiem, dlaczego się na to zdecydowałam. Wróciłam właśnie z Chin i chciałam mieszkać w rodzinnym mieście. Akurat pojawiła się posada w szkole niedaleko mojego domu. Niewiele myśląc, złożyłam podanie i zostałam przyjęta.

Strefa euro jest niedokończonym projektem. Nie można mieć unii walutowej bez unii fiskalnej. Jak wskazują dotychczasowe doświadczenia, rozdzielenie rządu od suwerennej waluty jest sytuacją nie do utrzymania – musi prowadzić albo do unii fiskalnej, albo do rozpadu – mówi Dimitri B. Papadimitriou w rozmowie z Bartłomiejem Kozkiem.

Obecny kryzys jest konsekwencją przyjęcia niezrównoważonych na dłuższą metę modeli wzrostu oraz skrajnej deregulacji systemu finansowego. Model wzrostu gospodarczego strefy euro przed r. 2008 był dwutorowy. Z jednej strony były państwa północnej Europy, opierające gospodarkę na eksporcie. Z drugiej – państwa położone na peryferiach, opierające gospodarkę na długu.

Często słyszę pytanie: czemu akurat GMO? Bo to świetny przykład problemu naszych czasów: zmiany myślenia o prawie własności, państwie i korporacjach. Świadectwo obrzydliwego niechlujstwa polskiego prawa. Układów, koneksji, samolubstwa i zaprzedania duszy Mamonie.

W ciągu ostatnich 40 lat wykarczowano 700 tys. km kw. Amazonii – obszar dwukrotnie większy od Polski. Aby zrobić miejsce dla upraw genetycznie modyfikowanej soi (która trafia także do Polski w postaci paszy), co 8 sekund znika kawałek dżungli wielkości boiska piłkarskiego, co roku wielkości Belgii. Importowana do Polski śruta soi GMO skutecznie wypiera polskich rolników z krajowego rynku pasz.