Rozmowa Moniki Kostery i Dominiki Kieruzel prowadzi przez doświadczenie rezonansu między człowiekiem a naturą: od malarstwa sztormów i intymnych rytuałów obcowania z morzem, po współczesne praktyki artystyczne, które zapisują oddech wody i ruch materii. To opowieść o sztuce jako przestrzeni transformacji, o oceanie jako pamięci naszego pochodzenia i o uważności, która może stać się początkiem ekologicznej odpowiedzialności.
Sabotaż transformacji w motoryzacji. Sprawiedliwość klimatyczna to nie tylko kwestia tego, kto emituje, a raczej – kto ponosi konsekwencje globalnego ocieplenia.
