„Mam namiary do producenta, aby nie zawracać sobie głowy w kłopotliwym poszukiwaniu elementów.”
Czy Pan Zbigniew może podzielić się namiarem? ;)

9310@pm.me

Dziękując Pani Ewie Sufin-Jacquemart za umożliwienie uczestnictwa w Seminarium „Woda – zagrożone dobro wspólne” – pragnę przedstawić przykładowe zagadnienia związane z tematem – WODA.
Jak polubić bobry
Coraz częściej w mediach nie tylko się mówi, ale i pokazuje bobry. Z jednej strony chronione gryzonie tak się rozmnożyły, że z czasem stały się udręką dla właścicieli terenów przyległych do siedlisk tych zwierząt. Bobry mają to w naturze, że w miejscach, gdzie żyją budują tamy. Warto obejrzeć ten film, aby przekonać się jak są pożyteczne http://dziendobry.tvn.pl/wideo,2064,n/ile-jest-warta-praca-bobrow,85295.html Dlatego zamiast walczyć z mądrością przyrody, lepiej będzie jak polubimy ją i postaramy się wykorzystać dla pożytecznych celów. Ta połączona synergia – działań bobrów przy budowaniu tam i zmyślna działalność człowieka daje się pogodzić w sposób, iż jedni nie będą szkodzić drugim. Gdy woda zalewa pobliskie łąki – czyniąc ich bezużytecznymi, wystarczy poprzez tamę przerzucić odpowiednią rurę przelewową z tworzywa sztucznego lub więcej tych rur i wykorzystując zjawisko syfonu – można tak wyregulować poziom wody, że wszyscy będą zadowoleni. Jak zaciągnąć wodę w rurze, aby grawitacyjnie spływała? Wystarczy na odpływie puścić ją na chwilę do góry aby połączyć poziom górny z dolnym. Wystarczy pompka ręczna lub mechaniczna. Woda zacznie samoczynnie spływać w dół na zasadzie naczyń połączonych i różnicy poziomów. Przy tamach o większych wysokościach, można w taki obwód wstawić samoczynne działające urządzenie – tzw. taran wodny lub inaczej zwany – taran hydrauliczny. Co to spowoduje? – część wody może być ustawicznie przepompowana do wyżej położonych sztucznych zbiorników. Mając kontrolowany i darmowy zapas wody – łatwo przyjdzie pomysł do późniejszego jej wykorzystania. To brzmi niemal jak samograj. Ale nie tylko – po zastanowieniu i wykonaniu takiej instalacji – polubimy bobry jako naszych sprzymierzeńców. Ale sięgnijmy do spraw wcześniejszych.
W grudniu 2014 r. – odbywała się kilkudniowa międzynarodowa Konferencja „Klimat dla rolników – współpraca z korzyścią dla rolników i klimatu”. Zostałem zaproszony przez Pana Łukasza Nowackiego z Fundacji Transformacja – jako hobbysta energii odnawialnych. Aby nie być biernym odbiorcą tego w czym uczestniczyłem – posłużę się obecnymi możliwościami multimedialnymi, których obejrzenie więcej przedstawi niż moje tysiące słów. Proszę obejrzeć ten animowany film https://www.youtube.com/watch?list=PLOZzgJWpFxEKJSVij1j_7ZN40nwKdWSFF&v=w4gSWjFqfvQ i zwrócić uwagę na przedstawiony tam obok malej elektrowni wodnej, tzw. – taran hydrauliczny. Oto zasada jego działania http://pl.wikipedia.org/wiki/Taran_hydrauliczny Gdy obejrzymy następny film zorientujemy się, jak w prosty sposób można wykonać model takiego urządzenia we własnym zakresie https://www.youtube.com/watch?v=QJC6U_tQyYM&list=PLOZzgJWpFxEKJSVij1j_7ZN40nwKdWSFF&index=3 Ale takie urządzenie można kupić w cenie około 350 zł o wydajności np. 2000 litrów pompowanej wody na wysokość np. 10 metrów. Można to zainstalować w swoim gospodarstwie, aby mieć prawie darmową wodę do celów gospodarczych lub podlewania upraw na polach. Mam namiary do producenta, aby nie zawracać sobie głowy w kłopotliwym poszukiwaniu elementów.
Oto praktyczna ciekawostka – o taranie wodnym w Kajnach, który istnieje i działa ponad 100 lat, gdy nie było elektryczności w tym miejscu. Informacja ze strony http://pl.wikipedia.org/wiki/Kajny Można to miejsce nawet odwiedzić, aby przekonać się jak to działa. A dziś ludzi trawią problemy energetyczno – wodne i nie wiedzą, że dawniej potrafili budować tak genialnie proste urządzenia o sprawności porównywalnych z obecnymi solarami fotowoltaicznymi za wiele mniejszą cenę. Urządzenie hydrotechniczne, zaprojektowane przez Josepha Michaela Montgolfiera (1740-1810), wybudowane Kajnach około roku 1897 r. Pompa wodna zwana „taranem wodnym” (taran hydrauliczny), pompuje wodę ze źródełka do stojącej na wzgórzu wieży ciśnień i dalej rozprowadzana jest do zabudowań siedmioma rurami. Urządzenie jest konserwowane i działa do dzisiaj. W pompie wodnej wykorzystywana jest energia wypływającej ze źródeł wody. Kiedy zawór popychający tłok jest otwarty, wtedy zawór zasysania wody zamyka się. Następnie tłok zamyka zawór i zassana woda wpływa do kociołka ciśnieniowego (widoczny na zewnątrz cylinder żeliwny). Znajdujące się w nim powietrze wypycha wodę do rury idącej pod górę do wieży ciśnień. Cykl pracy tarana wodnego zamyka się. Widocznym efektem pracy jest rytmiczny stukot oraz pulsacyjnie wypływająca woda. Woda, zgromadzona w wieży ciśnień, rozprowadzana jest grawitacyjnie do gospodarstw. Przy urządzeniu ustawiono tablicę informacyjną ze schematem działania. W pobliżu sąsiadującej ze źródliskiem leśniczówki urządzono ścieżkę dydaktyczna z tablicami edukacyjnymi.
Łączę pozdrowienia – Zbigniew Czarniakowski – Warszawa tel. 605 253 808