Do 2) Czy masz na mylsli listy europejskie? Obawiam sie, ze przy 27 panstwach i obecnych przepisach, zieloni by sie nie dostali do PE. Tudziez bylo by nas o wiele mniej. A to nie moze byc naszym celem ;)

Pozdrawiam
Bartosz

Dziękuję za komentarz. :)

1) O wpływie niemieckiego modelu na zadłużenie publiczne słabszych gospodarek strefy euro, była już kilkakrotnie mowa w „Zielonych Wiadomościach”. Niemiecki model – już od czasów rządu Gerharda Schroedera przyjęty – polega na hamowaniu wzrostu płac, co przy rosnącej wydajności pracy w niemieckiej gospodarce i niemożliwości deregulacji waluty krajowej przez gospodarki słabsze, oznacza, że uzyskane przez Niemcy nadwyżki eksportowe w bilansie handlowym, dla drugiej strony są deficytem. Niemiecki eksport w 60% trafia dziś do innych państw członkowskich (40% procent do strefy euro). Stąd postulaty euroobligacji, które pozwoliłyby wspólnie liczyć dług państw strefy euro. I postulat uzupełniający – transfery z państw, które uzyskały nadwyżkę prowadząc konkurencję podatkową i w standardach socjalnych i ekologicznych, do państw, które mają deficyty, bo tej szkodliwej konkurencji nie prowadzą. O takim rozwiązaniu mówił już J.M. Keynes.

2) Boję się, że politycy są uwięzieni w starych schematach – nawet jeśli mają dobre intencje, co do integracji europejskiej. Stąd oddolna presja wydaje mi się niezbędna. Przekroczenie granic narodowych – gdyby na przykład zinstytucjonalizować je w wyborach europejskich – pozwoliłoby wzmocnić ugrupowania postępowe tam, gdzie te są słabe (np. w Polsce) ze swoimi silnymi sojusznikami z zagranicy.