Masowa (a więc nieuchronnie gorsza) edukacja, aby spacyfikować bunt młodych? Kto wie, kto wie… Ale czy „masowa” na pewno i w każdych warunkach musi oznaczać: gorsza?

Mnie kluczowe wydaje się spostrzeżenie autorki, że istota problemu tkwi w tym, iż uczelnie są obecnie na usługach korporacji i cała nauka to dostarczanie im SZKOLEŃ, które dawniej korporacje organizowały we własnym zakresie. No i to, że student, płacąc za naukę, w swoim przekonaniu KUPIŁ sobie dyplom i próby zainteresowania go czymkolwiek więcej niż niezbędne minimum to naruszanie jego praw konsumenta:/ Co zresztą wcale nie musi stać w sprzeczności z twoją interpretacją…

A spory wklad w rosnace ceny zywnosci maja biopaliwa…

Szkoda szklarni…. A mnie sie wydaje, ze zaoferownie szansy edukacyjnej moze spowodowac, ze powstanie calkiem sporo szklarni, gdy absolwenci szkoly p. Cato zaczna organizowac prace dla swoich wspolobywateli.
I moze wtedy idee p.n. „rozwiazywanie problemow” zostana przez nich zrealizowane.

Moze problemy wziely sie z tego, ze wymusilismy na mlodziezy pogon za „papierkami” a nie za wiedza? Swiat pracodawcow, zarzadcow szkolnictwa wyzszego, rzady i roznego rodzaju osrodki opiniotworcze przekazaly wiadomosc, ze „21 wiek jest wiekiem wiedzy, i bez niej nie mozna egzystowac”. Prawda, ale czy 40%-60% populacji jest zdolne aktywnie przejsc i satysfakcjonujaco – wg standardow lat 70-80 – skonczyc uniwersytet? Obawiam sie, ze nie. W zwiazku z tym obnizanie wymagan, az do momentu postawienia nauczycieli „pod sciana” – „nasi absolwenci musza wykazac sie pewnym minimum”. Nie da sie. Aktywne studiowanie, dyskusje, ciekawosc, wymagaja pewnego minimalnego poziomu intelektualnego. Studia – prawdziwe, a nie „dla papierka” – sa wysilkiem i intelektualnym, i szkola wytrwalosci, samozaparcia, walki z oporem materii :). Gdyby 40%-60% mlodziezy mialo te cechy na poziomie oczekiwanym przez dr Cato, to wyniki testow gimnazjalnych czy matur bylyby WYSOKIE.
[Male pytanko: dlaczego nasze uniwersytety medyczne, tak oblegane, nie zadaja matury na rozszerzonym poziomie nie tylko z biologii i chemii, ale takze z polskiego, jezyka obcego, fizyki, matematyki…]

Mam swoja teorie spoleczna na ten temat („upowszechnienie edukacji wyzszej”). Ze strony rzadow (i UE) jest lepiej, jak 40-60% mlodych samcow siedzi na uczelniach do czasu az ukoncza 23-25 lat. Po tym okresie ich agresja spada, a dodatkowo delikwenci maja dlugi do splacenia. Rzady unikaja rewolucji mlodziezy, ktora nie widzi siebie w spoleczenstwie, ktora byc moze nie chce sobie budowac miejsc pracy.
Ale, jest cos jeszcze, co p. Cato opisala. Niezly zarobek na studentach. Po prostu studiowanie – czy organizowanie studiowania – stalo sie doskonalym biznesem dla ludzi prowadzacych uczelnie (czy korepetycje). Mamy sprzezenie – profesoroie podkreslaja koniecznosc i walory edukacji, rzadzacy im przyklaskuja, student placi.
Dowod – Proces Bolonski – minimalna zawartsc programow studiow, byle te masy przepchac (i zabrac z ulic w najbardziej „goracym” okresie dojrzewania).

A co do oplat. Zdaje sie, ze pojecie czesnego (tutition) egzystowalo od zarania uniwersytetow. Byly to elitarne instytucje, dostepne dla dzieci elit.
Na szczescie, wprowadzono dofinansowanie z podatkow. Uwazam, ze slusznie. Byc moze model dunski dofinansowania szkolnictwa (studentow) jest OK – jakies 6-8 lat finansowania studiow, na cale zycie :), akademiki, jakies bezzwrotne stypendia. Jestem zdecydowanie przeciw „wiecznym studentom”.

A p. dr Cato chyba przesadza z rownaniem uniwersytetu do kolebki rewolucji. Nigdy takim miejscem nie byl, wylaczajac koniec lat 60.
Natomiast to studenci sami powinni byc krytyczni, probowac wielu sciezek zycia w czasie studiow (no, tylko czesc z nich to zrobi). Mysle, ze studenci cenia profesjonalizm wykladowcy, nie obrazaja sie za sprawiedliwie ocenione prace czy projekty, cenia wymagajacego – od siebie i od nich – nauczyciela.
W szkolach technicznych (moi, moi) raczej dyskutuje sie o projektach, i czasem, nieco „oblique” wychodza zagadnienia etyczne. Wiem, ze politechniki to nie miejsca na propagande polityczna i spoleczna.

A konformizm – moze byc i u p. dr Cato na zajeciach. Zastanawiam sie, jak zareagowalaby, gdyby ktorys z jej studentow powiedzial jej, ze dba o dobro ludzi na ziemi, o ich zdrowie i o ich rozwoj, a nie o Gaje. Gdyby powiedzial, ze jesli uwaza, ze uniwersytet nie powinien przyjmowac Chinczykow, bo produkuja 5 ton CO2, to jest nieludzka, bo uwaza tych ludzi za przedmioty.

Ladny tytul dala swojej ksiazce (doktorat?) o pracy (7 myths) – „Arbeit Macht Frei”. Prawdopodobnie zamierzony brytyjski humor, mysle, ze nieco obrzydliwa wersja. Pare banialuk juz tam wyczytalem – o szczesliwych Buszmenach – „be my guest, one way ticket to Africa”