Bardzo dobra synteza sytuacji. Dopisałabym jeszcze to co mnie najbardziej zaszokowało, gdy trzy lata temu wróciłam po prawie trzydziestu latach do Polski: w żadnej oficjalnej broszurce edukacyjnej o zmianach klimatu ani mru mru o tym czym jest, kiedy, dlaczego i w jakim celu powstał IPCC czyli Międzyrządowy Panel ds. Zmian Klimatu. Kolejne raporty IPCC i ich wnioski są ignorowane. W szkołach natomiast, wiem to ze spotkania z licealistami uczy się (tak jest w podręcznikach!), że zmiany klimatu są przedmiotem „kontrowersji naukowej” i nie zostały udowodnione, w związku z tym nie ma powodów, aby prowadzić ambitną politykę w tym zakresie.

Korzystanie z władzy, aby w szkołach uczyć młodzież nieprawdy, to nie jest „brak ambicji” tylko celowe działanie dla utrzymania przyzwolenia społecznego, jeszcze przez długie lata, na politykę sprzyjającą wielkim interesom i wielkim koncernom energetycznym, a nie obywatelom.

Energie odnawialne się oczywiście w Polsce rozwiną, bez wsparcia ze strony rządu, a nawet wbrew działaniom powstrzymującym. Ekonomiści opierający swoją naukę o koncepcję racjonalnie kalkulującego w kategoriach opłacalności Homo economicus, nie biorą pod uwagę, ze racjonalność ludzka to „racjonalność ograniczona”, o której tak wiele pisali March i Simon, a potrzeby wolności i pragnienia autonomii, jakie zaspokajają prosumenckie energie odnawialne i małe wspólnoty energetyczne, nie da się oszacować w żadnej walucie. Zresztą tyle krajów intensywnie pracuje nad postepem technologii magazynowania energii elektrycznej, że ani się obejrzymy, a Polska pokryje się panelami fotowoltaicznymi, wiatrakami, mikro elektrowniami wodnymi, małymi biogazowniami rolniczymi. Czy rząd tego chce czy nie.

Za to, tak jak piszesz, wysoka piątka za chęć zmian ze strony społeczników. Miło, że Wael Hmaidan dopatruje się w nas inspirujących pierwiastków, ale jeszcze milej, że tak jest naprawdę :)