Trzeba jednak zauwazyc, ze w przypadku magazynowania energii elektrycznej mozna juz teraz mowic o posiadaniu przez Niemcy odpowiedniej infrastruktury. Pisal o tym przeciez Morris, o ktorego artykule Pan wspomnial w swoim pierwszym komentarzu. Chodzi o siec gazowa. Co do samochodow elektrycznych, to sa one rowniez sposobem na magazynowanie energii elektrycznej.

Jesli chodzi o nadmierny optymizm, to predzej przypisalabym te pozytywna ceche Panu niz Berliner Energietisch, rzadowi federalnemu Niemiec czy tez naukowcom z SRU. Odnosze bowiem wrazenie, ze odpowiada Panu obecny „tradycyjny” system, gdyz ten „business as usual” jest tani, stabilny, nie podparty zadna ideologia, „ekologicznie czysty”, jak w przypadku atomu, a co najwazniejsze – sprawdzony. O tym, ze tak nie jest, mozna sie jednak dowiedziec z calej masy, glownie zagranicznych publikacji naukowych, z ktorych najwazniejsze dane przytacza i analizuje polski autor Marcin Popkiewicz w swojej bardzo aktualnej ksiazce „Swiat na rozdrozu”.

Pozdrawiam,
Karolina

Rozwiązanie tego problemu wymaga magazynowania energii, problem w tym, że takiej możliwości praktycznie nie ma, w każdym razie nie w potrzebnej skali. Jest trochę elektrowni szczytowo-pompowych, ale nie ma warunków by zbudować ich więcej. Pozostaje magazynowanie wodoru i magazynowanie energii pod postacią sprężonego powietrza. Scenariusze w opracowaniu opierają się głównie na sprężonym powietrzu, mimo że – jak czytamy w tymże samym opracowaniu – tej infrastruktury po prostu nie ma, a oceny możliwości zainstalowania są palcem na wodzie pisane. Nie wiadomo jakie byłyby rzeczywiste koszta, bo prognozy kosztu nowej technologii są zawsze zaniżone.

Znaczące jest, że o ile widzę, magazynowanie energii jest w opracowaniu analizowane tylko w kontekście optymistycznych scenariuszy „a” (całkowite zużycie energii spadnie do 2050), a nawet nie próbuje się zestawić tych (hipotetycznych) możliwości magazynowania energii ze scenariuszami „b”, które zakładają m.in. całkowitą elektryfikację samochodów do 2050 roku (moim zdaniem całkiem prawdopodobne) i w konsekwencji wzrost całkowitego zużycia energii do 700 TWh.

Widzę więc w tych planach nadmierny optymizm, opieranie się na niesprawdzonych i nieistniejących rozwiązaniach, i podejście ideologiczne – w szczególności dość wstrząsające są prognozy produkcji energii z emitujących CO2 paliw kopalnych, w tym z brudnego węgla brunatnego, znacznie dłużej niż z ekologicznie czystych elektrowni atomowych.

nie widze sprzecznosci z artykulem Morrisa, choc trzeba zauwazyc, ze ja pisalam o celach, jakie sformulowala obywatelska organizacja Berliner Energietisch dla Berlina, natomiast Morris – o celach polityki energetycznej Niemiec, sformulowanych przez rzad federalny tego kraju. Choc roznica jest w sumie nie az tak wielka: cel Berliner Energietisch to dlugofalowo 100% energii elektrycznej z odnawialnych zrodel dla Berlina, cel rzadu federalnego dla Niemiec to 80% energii elektrycznej w calym kraju z odnawialnych zrodel do 2050 roku. Cel federalny jednak nie oznacza bynajmniej, ze 100% w pozniejszym (a nawet wczesniejszym) czasie nie jest mozliwe.

Zarowno Berliner Energietisch w przypadku Berlina jak i rzad federalny w przypadku calego kraju uwzgledniaja rowniez wykorzystanie gazu ziemnego, choc Berliner Energietisch robi to bardzo ostroznie, wspominajac o gazie tylko w przypisie swojego projektu ustawy (napisano tam, ze kogeneracja moze byc wykorzystywana przez przedsiebiortwo komunalne, jednak przy jak najwiekszym udziale energii z odnawialnych zrodel), podczas gdy rzad federalny wskazuje na gaz jako potencjalny przejsciowy nosnik energii na drodze transformacji od paliw kopalnych i atomu do energii odnawialnych. Nie okreslalabym tego jednak jako „koncentrowanie sie na wykorzystaniu gazu”, to zdecydowanie za duzo powiedziane. Tym bardziej, ze nic nie wskazuje na to, ze trzeba bedzie na szeroka skale korzystac z gazu jako paliwa przejsciowego, tak szybko rozwijaja sie bowiem odnawialne zrodla energii. A gazu na swiecie coraz mniej, wiec i tak predzej czy pozniej 100% energii z odnawialnych zrodel stanie sie rzeczywistoscia (choc im predzej, tym lepiej).

Prosze zauwazyc, ze nawet wlaczanie gazu do bilansu w okresie przejsciowym, kiedy to coraz wieksza role odgrywaja w nim odnawialne energie, zastepujac odchodzace do lamusa wegiel i rope, nie powoduje wzrostu emisji CO2. Tym bardziej, ze gaz powoduje mniejsze emisje niz wegiel czy ropa (z tej samej ilosci paliwa).

Co do termodernizacji – podkreslic nalezy, ze dobra termomodernizacja moze rowniez (ba, wrecz powinna!) zmniejszyc zapotrzebowanie na wentylacje pomieszczen.

Co do mozliwosci wykorzystywania w Niemczech energii elektrycznej pochodzacej w 100% z odnawialnych zrodel polecam np. raport SRU (rada ekspercka rzadu Niemiec ds. srodowiska): „Pathways towards a 100 % renewable electricity system” (do pobrania z tej strony: http://www.umweltrat.de/EN/TheGermanAdvisoryCouncilOnTheEnvironment/thegermanadvisorycouncilontheenvironment_node.html).

Jezeli 100% energii z odnawialnych zrodel jest mozliwe (a nawet, co rownie wazne, pozadane i konieczne!) dla calych Niemiec, dlaczego nie mialoby to byc mozliwe dla Berlina? A nawet jesli nie uda sie w 100%, to warto i trzeba probowac chocby zblizac sie do tego celu.

Pozdrawiam,
Karolina

Wydaje mi się to też sprzeczne z artykułem http://zielonewiadomosci.pl/tematy/energetyka/mity-i-fakty/ który mówi, że Niemcy mają zamiar skoncentrować się na wykorzystaniu gazu ziemnego, przyczyniając się do globalnego ocieplenia (zamiast korzystać z czystej i bezpiecznej energii jądrowej).